Museo Lyrics – Eliza Maturan

Museo is a beautifully emotional song that speaks of memories, longing, and the remnants of love that linger like artworks in a museum. The lyrics reflect the feeling of walking through past moments, preserved like fragile paintings, each telling a silent story. With poetic lines and sentimental depth, Museo captures the listener’s heart, offering both nostalgia and quiet introspection. Whether you’re exploring its verses for meaning or simply letting the melody sink in, the Museo lyrics create a gallery of emotion worth revisiting.

About Museo Lyrics

Museo Lyrics

Ilang oras na akong andito
Umuwi na nga ang tropa ko
Sino ba naman kasing mag-aakala
Sa larawan ay matutulala?

Sa likod ng tanawin
Tila may tumatawag sa ‘kin
‘Di ko na namalayan
Papalapit na pala’ng hakbang

‘Di ko maiwasang pagmasdan ang ‘yong larawan
Kahit ‘di mo mamalayan, ikaw lang ang gustong tignan
‘Di ko man masabi, kahit na ‘di maaari
Puwede ba ‘kong manatili? Ikaw lang ang gustong pagmasdan

Tinatawag ako ng ‘yong anino
Naririnig ko rin ang boses mo
Hindi na nga nila ako maunawaan
Nababaliw na raw sa simpleng larawan

Maaari bang
Manatili na lang sa museong ito?
‘Di ko na namalayan
Biglang ayoko na lang lumisan

‘Di ko maiwasang pagmasdan ang ‘yong larawan
Kahit ‘di mo mamalayan, ikaw lang ang gustong tignan
‘Di ko man masabi, kahit na ‘di maaari
Puwede ba ‘kong manatili? Ikaw lang ang gustong pagmasdan

Kay sarap pagmasdan
Kahit na ilang araw, taon, at buwan
Hindi man maintindihan ng iba
Tila ako’y nakaramdam ng mahika

‘Di ko maiwasang pagmasdan ang ‘yong larawan
Kahit ‘di mo mamalayan, ikaw lang ang gustong tignan
‘Di ko man masabi, kahit na ‘di maaari
Puwede ba ‘kong manatili? Ikaw lang ang gustong pagmasdan